رشت-هویت گیلان:تو سرباز ایران بودی نه سربار ایران! تو به انتظار ایستاده بودی نه به انتظار نشسته ! تو یار مردمان مستضعف جهان بودی با هر رنگ و زبان و مرام و برایت فرقی نمی کرد اهواز باشی یا در حلب یا دمشق و اربیل و افغانستان ...

بسم رب الشهدا و الصدیقین

تقدیم به روح مطهر سرباز انقلاب

دلم را برایت آماده کرده ام به کدامین نشانی ارسالش کنم ای مشهور خوبان عالم؟!

عاشق تر از تو سراغ ندارم، تو فاتح عشق بودی و مشهور ملکوت خدا . اسمت نه تنها برای اهل زمین نشانه است که آسمانیان نیز از طراوت بردن نامت به وجد می آیند.

تو در معرکه با موسیقی گلوله ها رقص عشق می کردی و چه رها بودی در این عصر پر زرق و برق دنیا پرستان …دنیای تو خلاصه می شد در تمام حق. تو عبد حق بودی و شهادت داستان ماندگاری تو . نگاه به چهره تو غصه را در پرده ی لبخند پنهان می کرد و تو “کان رجلا یعیش فی الدنیا لکنه لم یکن من اهلها”بودی ، تو آن بودی که در دنیا زندگی کردی اما اهل دنیا نبودی .

حرفهایت از جنس زمین نبود آنجا که گفتی ؛ تا “کسی شهید نبود، شهید نمی شود ، شرط شهید شدن، شهید بودن است.”

مشهور خوبان عالم! تا به حال فکر می کردیم که تو :فتح الفتوح” کردی اما در تشییع پیکر پاره پاره ات به ما فهماندی که تو” فتح القلوب” کردی. ما راببخش که تو را نشناختیم و صد البته که آسمانیان تو را در هودجی از عشق سوار بر بال ملائک چون شهید محراب کوفه به آسمانها بردند .

تو سرباز ایران بودی نه سربار ایران! تو به انتظار ایستاده بودی نه به انتظار نشسته ! تو یار مردمان مستضعف جهان بودی با هر رنگ و زبان و مرام و برایت فرقی نمی کرد اهواز باشی یا در حلب یا دمشق و اربیل و افغانستان …
*

حال ما مانده ایم در التهاب زمین و در اضطراب زمان !
تنها یاد شماست که چتر امان ماست در زیر باران دردها و غبار فتنه ها …اگر نبود کلامت، اگر نبود همتت، اگر نبود ولایت عهدیت، اگر نبود اخلاص و صداقت و عبد صالح بودنت در خاکریز های شلوغ دنیا آرامش نداشتیم و امروز باورمان این است اگر چه جایت خالی است اما صدایت همه جا پیچیده است که می گوید: جمهوری اسلامی ایران حرم است ما باید از این حرم حفاظت کنیم تا به اشاره الهی با ۳۱۳ تن برگردی و بهار و نور و آرامش را برایمان به ارمغان بیاوری .

  • نویسنده : یادداشت// سمیه اقدامی سندی